Τετάρτη 25 Απριλίου 2012
Τρίτη 24 Απριλίου 2012
Avatars και νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση των φοιτητών Ιατρικής
Έχοντας ανθρωπόμορφα είδωλα (avatars) ως ασθενείς θα εκπαιδεύονται πλέον οι φοιτητές της Ιατρικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης «παίζοντας» στον υπολογιστή βάσει σεναρίου.
Οι εφαρμογές των νέων τεχνολογιών εισέρχονται πλέον στην εκπαίδευση των υποψηφίων γιατρών και στη χώρα μας τους προσεχείς μήνες, με τη χρήση ενός λογισμικού που περιλαμβάνει ένα σενάριο το οποίο δίνει στον εκπαιδευόμενο τη δυνατότητα να επιλέξει τις εξετάσεις που θα πρέπει να γίνουν, για να αντιμετωπιστεί ένας εικονικός ασθενής.
Η χρήση τέτοιων λογισμικών ξεκίνησε από την Μ.Βρετανία και τον Καναδά και από το 2008 επεκτάθηκε και στην Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ., όπου εφαρμόστηκαν πιλοτικά.
Τους προσεχείς μήνες, όμως, θα αρχίσουν να χρησιμοποιούνται στο Α.Π.Θ. για την εκπαίδευση των φοιτητών Ιατρικής στα δύο τελευταία εξάμηνα, μαζί με την κανονική εκπαίδευση που βασίζεται στην αντιμετώπιση πραγματικών ασθενών.
«Οι εικονικοί ασθενείς αναπτύσσονται ως προσομοιώσεις ή αναπαραστάσεις ατόμων που εμπλέκονται σε υγειονομικές διαδικασίες δίνοντας τη δυνατότητα σε φοιτητές Ιατρικής και νέους γιατρούς για την απόκτηση συνδυασμού γνώσης και εμπειρίας.
Με τις προσομοιώσεις αφενός οι ασθενείς δε διατρέχουν κινδύνους από πιθανά λάθη των εκπαιδευομένων, αφετέρου οι εκπαιδευόμενοι έχουν τη δυνατότητα εξερεύνησης πολλαπλών επιλογών και θεραπευτικών προσεγγίσεων, σωστών ή και εσφαλμένων, χωρίς επιπτώσεις στους πραγματικούς ασθενείς. Επιπλέον, προβλήματα όπως αυτό της λήψης του ιατρικού ιστορικού έχουν σχεδιαστεί με βάση σύγχρονες πλατφόρμες που επιτρέπουν τη διενέργεια σεναρίων μέσα από «παιχνίδια». Οι πρώτες πιλοτικές μετρήσεις των αποτελεσμάτων δείχνουν πως αυτή η προσπάθεια έχει θετικό αντίκτυπο και ενισχύει τη μάθηση και τη θετική εκπαιδευτική/παιδαγωγική εμπειρία» , εξηγεί ο επίκουρος καθηγητής Ιατρικής Πληροφορικής στο ΑΠΘ, Παναγιώτης Μπαμίδης.
Τα ερευνητικά αποτελέσματα από τη χρήση νέων τεχνολογικών στην Ιατρική θα παρουσιαστούν σε διεθνές συνέδριο με τίτλο «Πληροφορική στην Ιατρική Εκπαίδευση» που θα πραγματοποιηθεί στις 6 και 7 Απριλίου στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ) του ΑΠΘ.
Το συνέδριο διοργανώνεται στο πλαίσιο του ερευνητικού έργου «Multi-type Content Repurposing and Sharing in Medical Education (mEducator) - Ανταλλαγή και επαναστόχευση/αναπροσαρμογή εκπαιδευτικού υλικού πολλαπλών μορφών στην ιατρική εκπαίδευση» και απευθύνεται σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, σε επαγγελματίες υγείας, γιατρούς, οδοντιάτρους, επιστήμονες πληροφορικής και σε όσους εμπλέκονται σε θέματα ιατρικής εκπαίδευσης.
«Η χρήση νέων τεχνολογιών στην ιατρική εκπαίδευση είναι απαραίτητη για την εξέλιξή της. Ένας αριθμός εισηγήσεων του συνεδρίου αναφέρεται σε καινοτομικές προσεγγίσεις που αφορούν την ιατρική εκπαίδευση και τη χρήση νέων τεχνολογιών διαδικτύου (Web 2.0 και Web 3.0). Θα παρουσιαστούν συγκεκριμένα παραδείγματα από τη χρήση καινοτόμων προσεγγίσεων αυτών των δύο ειδών τεχνολογίας. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στις καινοτόμες και ιδιαίτερα ελκυστικές εκπαιδευτικές προσεγγίσεις με βάση το πρόβλημα, και πώς αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση εικονικών ασθενών, οι οποίοι θα αναπτύσσονται ως προσομοιώσεις ή αναπαραστάσεις και 'παιχνιδιών σοβαρού σκοπού'», εξηγεί ο κ.Μπαμίδης, ο οποίος είναι ο επιστημονικός υπεύθυνος του συνεδρίου.
Δυο ημέρες πριν την έναρξη του συνεδρίου φοιτητές και καθηγητές της Ιατρικής αλλά και γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν για τις τεχνολογίες δημιουργίας και ανταλλαγής ιατρικού εκπαιδευτικού υλικού, στο πλαίσιο εαρινών μαθημάτων που θα πραγματοποιηθούν στο ΚΕΔΕΑ.
Με τα μαθήματα αυτά, για πρώτη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο, θα δοθεί στους μετέχοντες η δυνατότητα να ασκηθούν πάνω σε ελεύθερα εργαλεία και συστήματα που επιτυγχάνουν να αναπροσαρμόσουν σενάρια, να τα επαναστοχεύσουν σε συγκεκριμένες παθήσεις ή διαδικασίες και να δημιουργήσουν «παιχνίδια-σενάρια» τα οποία θα είναι ελκυστικά για τους φοιτητές.
health.in.gr, ΑΠΕ
Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011
Επιπλέον χρεώσεις με το κλειστό ενοποιημένο νοσήλιο (DRG)
Επιπλέον χρεώσεις για φάρμακα, υλικά και νοσήλια, θα γίνονται στα Ταμεία από τα νοσοκομεία, όταν ο χρόνος νοσηλείας του ασφαλισμένου ξεπερνά τα προβλεπόμενα από τα κλειστά ενοποιημένα νοσήλια (DRGs).
Αυτό προβλέπει διευκρινιστική απόφαση του υπουργού Υγείας κ. Ανδρέα Λοβέρδου. Τα κλειστά ενοποιημένα νοσήλια ξεκινούν να εφαρμόζονται από τον τρέχοντα μήνα και διαμορφώνονται με βάση τη φύση της πάθησης.
Για κάθε πρόβλημα υγείας και ανάλογα με το αν υπάρχουν ή όχι επιπλοκές, έχει διαμορφωθεί ένας ειδικός κωδικός, ο οποίος περιέχει τη διάρκεια και το κόστος της νοσηλείας, ανάλογα με τις θραπευτικές πράξεις που γίνονται σε ανάλογες περιπτώσεις.
Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και φέρνει πιο κοντά τη χρέωση προς τα Ταμεία και το πραγματικό κόστος νοσηλείας.
Σημειώνεται ότι με το ισχύον σύστημα, τα Ταμεία δεν πληρώνουν τα νοσοκομεία με βάση τη θεραπευτική πράξη, αλλά με βάση τις μέρες νοσηλείας. Το κόστος διαφοροποιείται ελαφρά ανάλογα με το αν το περιστατικό είναι παθολογικό ή χειρουργικό.
Διευκρινίσεις
Με το ισχύον σύστημα, τα νοσοκομεία δεν εισπράττουν το πραγματικό κόστος νοσηλείας κάθε ασφαλισμένου, αλλά ένα ποσοστό του. Με το νέο σύστημα (DRGs), τα Ταμεία θα κληθούν να πληρώνουν σαφώς περισσότερα απ΄ όσα πλήρωναν σήμερα για κάθε ασφαλισμένο τους που νοσηλεύεται στο ΕΣΥ.
Το κόστος νοσηλείας θα αυξηθεί περαιτέρω με τη διευκρινιστική απόφαση του κ. Λοβέρδου, η οποία προβλέπει τα εξής:
Αναφορικά με τα εξαιρούμενα του νοσηλίου αυτού ιατροτεχνολογικά προϊόντα, φάρμακα και εξετάσεις, εφόσον διενεργηθούν επιπροσθέτως των αντίστοιχων του κλειστού ενοποιημένου νοσηλίου και μετά τη μέση διάρκεια νοσηλείας αυτού, η χρέωση προς τα Ταμεία γίνεται ως εξής:
Αυτό προβλέπει διευκρινιστική απόφαση του υπουργού Υγείας κ. Ανδρέα Λοβέρδου. Τα κλειστά ενοποιημένα νοσήλια ξεκινούν να εφαρμόζονται από τον τρέχοντα μήνα και διαμορφώνονται με βάση τη φύση της πάθησης.
Για κάθε πρόβλημα υγείας και ανάλογα με το αν υπάρχουν ή όχι επιπλοκές, έχει διαμορφωθεί ένας ειδικός κωδικός, ο οποίος περιέχει τη διάρκεια και το κόστος της νοσηλείας, ανάλογα με τις θραπευτικές πράξεις που γίνονται σε ανάλογες περιπτώσεις.
Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και φέρνει πιο κοντά τη χρέωση προς τα Ταμεία και το πραγματικό κόστος νοσηλείας.
Σημειώνεται ότι με το ισχύον σύστημα, τα Ταμεία δεν πληρώνουν τα νοσοκομεία με βάση τη θεραπευτική πράξη, αλλά με βάση τις μέρες νοσηλείας. Το κόστος διαφοροποιείται ελαφρά ανάλογα με το αν το περιστατικό είναι παθολογικό ή χειρουργικό.
Διευκρινίσεις
Με το ισχύον σύστημα, τα νοσοκομεία δεν εισπράττουν το πραγματικό κόστος νοσηλείας κάθε ασφαλισμένου, αλλά ένα ποσοστό του. Με το νέο σύστημα (DRGs), τα Ταμεία θα κληθούν να πληρώνουν σαφώς περισσότερα απ΄ όσα πλήρωναν σήμερα για κάθε ασφαλισμένο τους που νοσηλεύεται στο ΕΣΥ.
Το κόστος νοσηλείας θα αυξηθεί περαιτέρω με τη διευκρινιστική απόφαση του κ. Λοβέρδου, η οποία προβλέπει τα εξής:
- Κάθε πρόσθετη μέρα νοσηλείας ενός κλειστού ενοποιημένου νοσηλίου ασθενούς θα χρεώνεται σύμφωνα με την τιμή του ημερήσιου νοσηλίου.
- Για κάθε νοσηλεία που υπερβαίνει τη μέση διάρκεια νοσηλείας (ΜΔΝ) του κάθε κλειστού ενοποιημένου νοσηλίου ΚΕΝ που έχει επιλεγεί, νοσοκομεία τιμολογούν προς τα Ταμεία τη δαπάνη για τις πρόσθετες μέρες νοσηλείας.
Αναφορικά με τα εξαιρούμενα του νοσηλίου αυτού ιατροτεχνολογικά προϊόντα, φάρμακα και εξετάσεις, εφόσον διενεργηθούν επιπροσθέτως των αντίστοιχων του κλειστού ενοποιημένου νοσηλίου και μετά τη μέση διάρκεια νοσηλείας αυτού, η χρέωση προς τα Ταμεία γίνεται ως εξής:
- Ιατροτεχνολογικά προϊόντα με βάση τις τιμές του Παρατηρητηρίου Τιμών της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας.
- Φάρμακα με βάση τις ισχύουσες νοσοκομειακές τιμές.
- Πρόσθετες εξετάσεις εκτός νοσηλίου με βάση την εκάστοτε ισχύουσα Κοινή Υπουργική Απόφαση.
- Η τιμολόγηση της κάθε νοσηλείας με βάση το κλειστό ενοποιημένο νοσήλιο του ασθενούς και οι πιθανές πρόσθετες ημέρες νοσηλείας γίνεται άμεσα.
- Η πιθανή τιμολόγηση των πρόσθετων εκτός κλειστού ενοποιημένου νοσηλίου γίνεται χωριστά και εντός μηνός από τη νοσηλεία με στόχο τον έλεγχο των Ταμείων.
Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011
Τι είναι και πώς μεταδίδεται η εντεροαιμορραγική Escherichia coli
Το παθογόνο στέλεχος του βακτηρίου Escherichia coli, που ευθύνεται για την επιδημία αιμορραγικής γαστρεντερίτιδας στη Γερμανία, ζει κανονικά στο πεπτικό σύστημα των βοοειδών και άλλων μηρυκαστικών ζώων,χωρίς να τους προκαλεί συμπτώματα.
Στον άνθρωπο, το συγκεκριμένο στέλεχος, με την ονομασία Escherichia coli O157:H7, προκαλεί πόνους στην κοιλιά και σοβαρή διάρροια, συνήθως συνοδευόμενη από αιμορραγία. Οι ασθενείς συχνά παραμένουν απύρετοι και στις περισσότερες περιπτώσεις αναρρώνουν πλήρως έπειτα από πέντε με οκτώ ημέρες.
Στο 2 με 7 τοις εκατό των κρουσμάτων, κυρίως σε νήπια κάτω των πέντε ετών, η λοίμωξη με εντεροαιμορραγική E.coli (EHEC) μπορεί να οδηγήσει σε «αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο» (HUS), μια επείγουσα κατάσταση που χαρακτηρίζεται από καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων και νεφρική ανεπάρκεια.
Από τους ασθενείς που εμφανίζουν το σύνδρομο, το 93 με 95 τοις εκατό καταφέρνει να αναρρώσει έπειτα από μεταγγίσεις και αιμοκάθαρση στη μονάδα εντατικής θεραπείας.
Τα αντιβιοτικά έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα σε αυτή τη λοίμωξη και συχνά αντενδείκνυνται λόγω του κινδύνου περαιτέρω νεφρικής βλάβης.
Αποτελεσματικό κατά του συνδρόμου φαίνεται ότι είναι πάντως το μονοκλωνικό αντίσωμα εκουλιζουμάμπη, το οποίο αναπτύχθηκε για μια εντελώς διαφορετική ασθένεια του αίματος, αλλά δοκιμάζεται τώρα και σε θύματα της επιδημίας στη Γερμανία.
Η παθογένεια του E. coli O157:H οφείλεται κυρίως στις τοξίνες που παράγει (τοξίνες Σίγκα), παρόμοιες με την τοξίνη ρισίνη του ρετσινόλαδου, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό όπλο. Σε αντίθεση με τον άνθρωπο, τα βοοειδή δεν διαθέτουν υποδοχείς για αυτές τις τοξίνες, γι΄αυτό και έχουν ανοσία.
Οδοί μετάδοσης
Το E. coli O157:H αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1983, όταν προκάλεσε επιδημία γαστρεντερίτιδας στις ΗΠΑ λόγω της κατανάλωσης μισοψημένων χάμπουργκερ.
Η κατανάλωση μολυσμένου μοσχαρίσιου κιμά είναι η κύρια πηγή μόλυνσης, ωστόσο το βακτήριο μεταδίδεται επίσης από μη παστεριωμένο γάλα και χυμούς, λαχανικά και αλλαντικά.
Οι κυριότεροι τρόποι πρόληψης είναι το τακτικό πλύσιμο των χεριών, το μαγείρεμα των τροφίμων και το καλό πλύσιμο των λαχανικών που καταναλώνονται ωμά.
Το μαγείρεμα καταστρέφει όχι μόνο το βακτήριο, αλλά και την τοξίνη που παράγει.
Η Escherichia coli (προφέρεται «εσερίχια κόλι») είναι κολοβακτηρίδιο, ζει δηλαδή κανονικά στο πεπτικό σύστημα διαφόρων ζώων. Απαντάται σε πολλά διαφορετικά στελέχη, από τα οποία τα περισσότερα είναι ακίνδυνα και αποτελούν μέρος της μικροχλωρίδας του ανθρώπινου εντέρου.
Όπως όλα τα στελέχη του βακτηρίου, το επικίνδυνο στέλεχος O157:H7 μεταδίδεται συνήθως μέσω της λεγόμενης πρωκτοφαρυγγικής οδού: σωματίδια από μολυσμένα κόπρανα τα οποία φτάνουν τελικά στο στόμα του νέου ξενιστή.
Αυτό μπορεί να συμβεί:
1.Από την κατανάλωση μη αποστειρωμένου νερού ή τροφίμων, τα οποία έχουν μολυνθεί από κόπρανα ζώων, για παράδειγμα κατά τη σφαγή.
2.Από το κολύμπι σε μολυσμένα νερά
3.Από μύγες που έχουν έρθει σε επαφή με κόπρανα ή μη επεξεργασμένα λύματα.
4.Από την επαφή με μολυσμένα ζώα
5.Από άνθρωπο σε άνθρωπο όταν δεν τηρούνται οι κανόνες καθαριότητας στην τουαλέτα
6.Από σεξουαλικές πρακτικές στις οποίες μπορεί να υπάρξει επαφή με σωματίδια κοπράνων
Δυστυχώς, το O157:H7 είναι εξαιρετικά μολυσματικό σε σχέση με άλλα στελέχη E.coli. Ακόμα και 10 έως 100 κύτταρα του βακτηρίου αρκούν για να εμφανιστεί λοίμωξη.
Η περίοδος επώασης, δηλαδή ο χρόνος που μεσολαβεί από τη μόλυνση μέχρι την εμφάνιση των συμπτωμάτων, μπορεί να φτάσει τις οκτώ ημέρες.
Newsroom Δ Ο Λ
Στον άνθρωπο, το συγκεκριμένο στέλεχος, με την ονομασία Escherichia coli O157:H7, προκαλεί πόνους στην κοιλιά και σοβαρή διάρροια, συνήθως συνοδευόμενη από αιμορραγία. Οι ασθενείς συχνά παραμένουν απύρετοι και στις περισσότερες περιπτώσεις αναρρώνουν πλήρως έπειτα από πέντε με οκτώ ημέρες.
Στο 2 με 7 τοις εκατό των κρουσμάτων, κυρίως σε νήπια κάτω των πέντε ετών, η λοίμωξη με εντεροαιμορραγική E.coli (EHEC) μπορεί να οδηγήσει σε «αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο» (HUS), μια επείγουσα κατάσταση που χαρακτηρίζεται από καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων και νεφρική ανεπάρκεια.
Από τους ασθενείς που εμφανίζουν το σύνδρομο, το 93 με 95 τοις εκατό καταφέρνει να αναρρώσει έπειτα από μεταγγίσεις και αιμοκάθαρση στη μονάδα εντατικής θεραπείας.
Τα αντιβιοτικά έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα σε αυτή τη λοίμωξη και συχνά αντενδείκνυνται λόγω του κινδύνου περαιτέρω νεφρικής βλάβης.
Η παθογένεια του E. coli O157:H οφείλεται κυρίως στις τοξίνες που παράγει (τοξίνες Σίγκα), παρόμοιες με την τοξίνη ρισίνη του ρετσινόλαδου, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό όπλο. Σε αντίθεση με τον άνθρωπο, τα βοοειδή δεν διαθέτουν υποδοχείς για αυτές τις τοξίνες, γι΄αυτό και έχουν ανοσία.
Οδοί μετάδοσης
Το E. coli O157:H αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1983, όταν προκάλεσε επιδημία γαστρεντερίτιδας στις ΗΠΑ λόγω της κατανάλωσης μισοψημένων χάμπουργκερ.
Η κατανάλωση μολυσμένου μοσχαρίσιου κιμά είναι η κύρια πηγή μόλυνσης, ωστόσο το βακτήριο μεταδίδεται επίσης από μη παστεριωμένο γάλα και χυμούς, λαχανικά και αλλαντικά.
Οι κυριότεροι τρόποι πρόληψης είναι το τακτικό πλύσιμο των χεριών, το μαγείρεμα των τροφίμων και το καλό πλύσιμο των λαχανικών που καταναλώνονται ωμά.
Το μαγείρεμα καταστρέφει όχι μόνο το βακτήριο, αλλά και την τοξίνη που παράγει.
Η Escherichia coli (προφέρεται «εσερίχια κόλι») είναι κολοβακτηρίδιο, ζει δηλαδή κανονικά στο πεπτικό σύστημα διαφόρων ζώων. Απαντάται σε πολλά διαφορετικά στελέχη, από τα οποία τα περισσότερα είναι ακίνδυνα και αποτελούν μέρος της μικροχλωρίδας του ανθρώπινου εντέρου.
Όπως όλα τα στελέχη του βακτηρίου, το επικίνδυνο στέλεχος O157:H7 μεταδίδεται συνήθως μέσω της λεγόμενης πρωκτοφαρυγγικής οδού: σωματίδια από μολυσμένα κόπρανα τα οποία φτάνουν τελικά στο στόμα του νέου ξενιστή.
Αυτό μπορεί να συμβεί:
1.Από την κατανάλωση μη αποστειρωμένου νερού ή τροφίμων, τα οποία έχουν μολυνθεί από κόπρανα ζώων, για παράδειγμα κατά τη σφαγή.
2.Από το κολύμπι σε μολυσμένα νερά
3.Από μύγες που έχουν έρθει σε επαφή με κόπρανα ή μη επεξεργασμένα λύματα.
4.Από την επαφή με μολυσμένα ζώα
5.Από άνθρωπο σε άνθρωπο όταν δεν τηρούνται οι κανόνες καθαριότητας στην τουαλέτα
6.Από σεξουαλικές πρακτικές στις οποίες μπορεί να υπάρξει επαφή με σωματίδια κοπράνων
Δυστυχώς, το O157:H7 είναι εξαιρετικά μολυσματικό σε σχέση με άλλα στελέχη E.coli. Ακόμα και 10 έως 100 κύτταρα του βακτηρίου αρκούν για να εμφανιστεί λοίμωξη.
Η περίοδος επώασης, δηλαδή ο χρόνος που μεσολαβεί από τη μόλυνση μέχρι την εμφάνιση των συμπτωμάτων, μπορεί να φτάσει τις οκτώ ημέρες.
Newsroom Δ Ο Λ
Πιθανή Φαρμακευτική αντιμετώπιση της επιδημίας αιμορραγικής διάρροιας από το βακτήριο E.Coli
Λίγες ημέρες πριν ξεσπάσει στη Γερμανία η επιδημία αιμορραγικής διάρροιας από μολυσμένα λαχανικά, Γερμανοί γιατροί ανακοίνωναν κατά σύμπτωση ότι ίσως βρήκαν τρόπο να αντιμετωπίσουν τα σοβαρότερα περιστατικά: ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που αναπτύχθηκε για μια εντελώς διαφορετική πάθηση, και είναι σήμερα η ακριβότερη θεραπεία του κόσμου.
Το αντίσωμα εκουλιζουμάμπη (κυκλοφορεί με την εμπορική ονομασία Soliris) αναπτύχθηκε από την αμερικανική φαρμακοβιομηχανία Alexia για την αντιμετώπιση της «παροξυσμικής νυχτερινής αιμοσφαιρινουρίας», μιας σπάνιας αιματολογικής ασθένειας που προκαλεί την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Το φάρμακο μπλοκάρει ένα τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζεται συμπληρωματικό σύστημα και αναλαμβάνει την καταστροφή εισβολέων που έχουν ήδη αναγνωριστεί από τον οργανισμό.
Σύμφωνα με προκαταρκτικές μελέτες, που δημοσιεύτηκαν από Γερμανούς και άλλους ερευνητές στο New England
Journal of Medicine, στην περίπτωση της εντεροαιμορραγικής λοίμωξης από το βακτήριο Escherichia coli, το αντίσωμα πιθανώς εμποδίζει την υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.
Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, η εκουλιζουμάμπη είναι σήμερα το ακριβότερο φάρμακο του κόσμου -η φαρμακευτική αγωγή για κάθε ασθενή κοστίζει γύρω στα 400.000 δολάρια το χρόνο.
Η Alexia, πάντως, προσφέρει δωρεάν το φάρμακο για τα θύματα της επιδημίας στη Γερμανία, με την προοπτική να αξιοποιήσει τα δεδομένα προκειμένου να εγκριθεί το αντίσωμα για την αντιμετώπιση ακόμα μιας ασθένειας.
Μέχρι την Τρίτη, τουλάχιστον 15 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους στην επιδημία και εκατοντάδες άλλοι νοσηλεύονται με επιπλοκές.
E.coli: Από συγκάτοικος, δολοφόνος
Η επιδημία, η χειρότερη του είδους της που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γερμανία, πιστεύεται ότι προήλθε από ισπανικά αγγούρια και άλλα λαχανικά που είχαν μολυνθεί με το κολοβακτηρίδιο Escherichia coli.
To βακτήριο αυτό απαντάται σε πολλά στελέχη -τα περισσότερα είναι ακίνδυνα και ζουν στο πεπτικό σύστημα όλων των ανθρώπων, ενώ άλλα είναι παθογόνα και προκαλούν επιδημίες γαστρεντερίτιδας.
Η συγκεκριμένη βακτηριακή λοίμωξη ονομάζεται EHEC, δηλαδή εντεροαιμορραγική Ε.coli.
Το συγκεκριμένο στέλεχος E.coli είναι ενδημικό στα βοοειδή αλλά σπάνια προκαλεί ανθρώπινα κρούσματα.
Παράγει μια ισχυρή τοξίνη που ονομάζεται Σίγκα και μπορεί να οδηγήσει σε σε μια σοβαρή επιπλοκή, το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο (HUS). Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων, σοβαρές νεφρικές βλάβες και νευρολογικές διαταραχές.
Η ειρωνεία είναι ότι το σύνδρομο προκαλείται όχι τόσο από την ίδια την τοξίνη όσο από την υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στη λοίμωξη.
Το αντίσωμα εκουλιζουμάμπη φαίνεται ικανό να προλαμβάνει αυτή την υπεραντίδραση αναστέλλοντας τη δράση της συμπληρωματικής πρωτεΐνης C5 του ανοσοποιητικού συστήματος.
Μόλις λίγους μήνες πριν ξεσπάσει η επιδημία, η φαρμακευτική αγωγή δοκιμάστηκε με επιτυχία σε τρία παιδιά με HUS στο Κέντρο Παιδιατρικής και Εφηβικής Ιατρικής της Χαϊδελβέργης.
Όταν η ερευνητική ομάδα υπέβαλε τα ευρήματα για δημοσίευση, το New England Journal of Medicine ενημέρωσε τους γιατρούς για δύο ανάλογες δοκιμές από άλλες ερευνητικές ομάδες.
Οι ερευνητές αποφάσισαν τότε να συντάξουν ένα κοινό άρθρο που τελικά δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα.
«Δεν μπορούσα να το πιστέψω» σχολιάζει ο Φρανζ Σέφερ, επικεφαλής της ομάδας στη Χαϊδελβέργη. «Οι περιπτώσεις αιμολυτικού ουραιμικού συνδρόμου είναι πολύ σπάνιες, τώρα όμως αναφέρονται παντού»
Newsroom Δ Ο Λ
Το αντίσωμα εκουλιζουμάμπη (κυκλοφορεί με την εμπορική ονομασία Soliris) αναπτύχθηκε από την αμερικανική φαρμακοβιομηχανία Alexia για την αντιμετώπιση της «παροξυσμικής νυχτερινής αιμοσφαιρινουρίας», μιας σπάνιας αιματολογικής ασθένειας που προκαλεί την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Το φάρμακο μπλοκάρει ένα τμήμα του ανοσοποιητικού συστήματος που ονομάζεται συμπληρωματικό σύστημα και αναλαμβάνει την καταστροφή εισβολέων που έχουν ήδη αναγνωριστεί από τον οργανισμό.
Σύμφωνα με προκαταρκτικές μελέτες, που δημοσιεύτηκαν από Γερμανούς και άλλους ερευνητές στο New England
Journal of Medicine, στην περίπτωση της εντεροαιμορραγικής λοίμωξης από το βακτήριο Escherichia coli, το αντίσωμα πιθανώς εμποδίζει την υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, που μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.
Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, η εκουλιζουμάμπη είναι σήμερα το ακριβότερο φάρμακο του κόσμου -η φαρμακευτική αγωγή για κάθε ασθενή κοστίζει γύρω στα 400.000 δολάρια το χρόνο.
Η Alexia, πάντως, προσφέρει δωρεάν το φάρμακο για τα θύματα της επιδημίας στη Γερμανία, με την προοπτική να αξιοποιήσει τα δεδομένα προκειμένου να εγκριθεί το αντίσωμα για την αντιμετώπιση ακόμα μιας ασθένειας.
Μέχρι την Τρίτη, τουλάχιστον 15 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους στην επιδημία και εκατοντάδες άλλοι νοσηλεύονται με επιπλοκές.
E.coli: Από συγκάτοικος, δολοφόνος
Η επιδημία, η χειρότερη του είδους της που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γερμανία, πιστεύεται ότι προήλθε από ισπανικά αγγούρια και άλλα λαχανικά που είχαν μολυνθεί με το κολοβακτηρίδιο Escherichia coli.
To βακτήριο αυτό απαντάται σε πολλά στελέχη -τα περισσότερα είναι ακίνδυνα και ζουν στο πεπτικό σύστημα όλων των ανθρώπων, ενώ άλλα είναι παθογόνα και προκαλούν επιδημίες γαστρεντερίτιδας.
Η συγκεκριμένη βακτηριακή λοίμωξη ονομάζεται EHEC, δηλαδή εντεροαιμορραγική Ε.coli.
Το συγκεκριμένο στέλεχος E.coli είναι ενδημικό στα βοοειδή αλλά σπάνια προκαλεί ανθρώπινα κρούσματα.
Παράγει μια ισχυρή τοξίνη που ονομάζεται Σίγκα και μπορεί να οδηγήσει σε σε μια σοβαρή επιπλοκή, το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο (HUS). Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων, σοβαρές νεφρικές βλάβες και νευρολογικές διαταραχές.
Η ειρωνεία είναι ότι το σύνδρομο προκαλείται όχι τόσο από την ίδια την τοξίνη όσο από την υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος στη λοίμωξη.
Το αντίσωμα εκουλιζουμάμπη φαίνεται ικανό να προλαμβάνει αυτή την υπεραντίδραση αναστέλλοντας τη δράση της συμπληρωματικής πρωτεΐνης C5 του ανοσοποιητικού συστήματος.
Μόλις λίγους μήνες πριν ξεσπάσει η επιδημία, η φαρμακευτική αγωγή δοκιμάστηκε με επιτυχία σε τρία παιδιά με HUS στο Κέντρο Παιδιατρικής και Εφηβικής Ιατρικής της Χαϊδελβέργης.
Όταν η ερευνητική ομάδα υπέβαλε τα ευρήματα για δημοσίευση, το New England Journal of Medicine ενημέρωσε τους γιατρούς για δύο ανάλογες δοκιμές από άλλες ερευνητικές ομάδες.
Οι ερευνητές αποφάσισαν τότε να συντάξουν ένα κοινό άρθρο που τελικά δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα.
«Δεν μπορούσα να το πιστέψω» σχολιάζει ο Φρανζ Σέφερ, επικεφαλής της ομάδας στη Χαϊδελβέργη. «Οι περιπτώσεις αιμολυτικού ουραιμικού συνδρόμου είναι πολύ σπάνιες, τώρα όμως αναφέρονται παντού»
Newsroom Δ Ο Λ
Πέμπτη 12 Μαΐου 2011
Ο ουσιώδης ρόλος της Οικογενειακής Ιατρικής μέσα σε ένα Γενικό Εθνικό Σύστημα Υγείας
Η δημιουργία και αναμόρφωση των εθνικών συστημάτων υγείας αποτελεί ένα κοινό χαρακτηριστικό όλων των ευρωπαϊκών χωρών, όπως και άλλων χωρών σε όλο τον κόσμο. Δεδομένων των μεταβολών στην δημογραφία, στις ιατρικές εξελίξεις, στα οικονομικά της υγείας και στις ανάγκες και προσδοκίες των ασθενών, αναζητούνται νέοι τρόποι παροχής και απονομής της φροντίδας υγείας. Τα συστήματα υγείας που βασίζονται σε αποτελεσματική πρωτοβάθμια φροντίδα (ΠΦΥ) με υψηλά εκπαιδευμένους Γενικούς Ιατρούς (Οικογενειακούς Ιατρούς), τεκμηριωμένα παρέχουν περισσότερο αποδοτική κλινικά και οικονομικά, φροντίδα, παρά εκείνα με χαμηλό προσανατολισμό προς την πρωτοβάθμια φροντίδα.
Οι Γενικοί / Οικογενειακοί Ιατροί εξασκούν τον επαγγελματικό ρόλο τους προάγοντας την υγεία, προλαμβάνοντας τη νόσο και παρέχοντας θεραπεία, φροντίδα ή παρηγορία. Αυτό επιτυγχάνεται είτε απευθείας είτε διαμέσου των υπηρεσιών άλλων σύμφωνα με τις ανάγκες υγείας και τους διαθέσιμους -μέσα στην κοινότητα όπου υπηρετούν- πόρους, υποβοηθώντας τους ασθενείς, όπου χρειάζεται, στην αξιολόγηση αυτών των υπηρεσιών. Ο Οικογενειακός Ιατρός ως βασικό γρανάζι ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας ουσιαστικά οφείλει να:
α) αποτελεί το σημείο της πρώτης ιατρικής επαφής μέσα σε ένα εθνικό σύστημα φροντίδας υγείας, παρέχοντας ανοιχτή και απεριόριστη πρόσβαση στους χρήστες του, ασχολούμενος με όλα τα προβλήματα υγείας ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο ή οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό του ενδιαφερόμενου ατόμου.
Σημαντικό είναι να μην υπάρχουν περιορισμοί στην πρόσβαση και οι Οικογενειακοί Ιατροί να αντιμετωπίζουν όλα τα είδη προβλημάτων υγείας που καλύπτουν όλο το εύρος των πολιτών ασχέτως ηλικίας ή φύλου. Η Γενική Ιατρική πρέπει ουσιαστικά να αποτελεί τον πρώτο και τον ουσιώδη πόρο παροχής υπηρεσιών υγείας και να καλύπτει ένα ευρύ πεδίο δραστηριοτήτων προσδιοριζόμενο από τις ανάγκες και τις θελήσεις των ασθενών. Αυτή η άποψη προβάλλει τις πολλές όψεις του επιστημονικού κλάδου και την ευκαιρία της χρήσης τους στη διαχείριση ατομικών και κοινοτικών προβλημάτων.
β) κάνει αποδοτική χρήση των πόρων φροντίδας υγείας μέσα από τη συντονισμένη φροντίδα, συνεργαζόμενος με άλλους επαγγελματίες υγείας στον χώρο της πρωτοβάθμιας φροντίδας και διαχειριζόμενος την επικοινωνία με άλλες ιατρικές ειδικότητες, παίζοντας ρόλο συνηγόρου υπέρ του ασθενούς, όταν αυτό χρειασθεί.
Αυτός ο συντονιστικός ρόλος αποτελεί ένα κομβικό χαρακτηριστικό της οικονομικά αποδοτικής χρήσης (cost effectiveness) της καλής ποιότητας πρωτοβάθμιας φροντίδας, η οποία εξασφαλίζει ότι οι ασθενείς θα δουν τον πλέον κατάλληλο επαγγελματία φροντίδας υγείας για το ιδιαίτερο πρόβλημά τους. Η σύνθεση των ομάδων των διαφόρων παροχέων φροντίδας, η κατάλληλη διανομή (κυκλοφορία) των πληροφοριών και οι ρυθμίσεις για τη συνταγογράφηση βασίζεται στην ύπαρξη μίας συντονιστικής μονάδας. Η Γενική Ιατρική μπορεί να εκπληρώσει αυτό τον κεντρικό ρόλο, εφόσον οι δομικές συνθήκες του συστήματος υγείας το επιτρέπουν. Η ανάπτυξη
ομαδικής εργασίας περί τον ασθενή με εμπλοκή όλων των επαγγελματιών υγείας θα λειτουργήσει εν τέλει προς όφελος της ποιότητας της φροντίδας υγείας.
Διαχειριζόμενος την επικοινωνία με άλλες ιατρικές ειδικότητες, ο κλάδος της Γενικής Ιατρικής εξασφαλίζει ότι εκείνοι που απαιτούν υπηρεσίες υψηλής τεχνολογίας, που ανευρίσκονται στον χώρο της δευτεροβάθμιας φροντίδας, μπορούν να έχουν κατάλληλη πρόσβαση προς αυτές, καθοδηγώντας τους έτσι μέσα από τις πολυπλοκότητες του συστήματος φροντίδας υγείας.
γ) αναπτύσσει μία μοναδική προσωποκεντρική προσέγγιση, επικεντρωμένη στο άτομο, την οικογένειά του και την κοινότητά τους.
Η Οικογενειακή Ιατρική ασχολείται με ανθρώπους και τα προβλήματά τους μέσα στο πλαίσιο των περιστάσεων της ζωής τους, και όχι με απρόσωπες παθολογίες ή “περιστατικά”. Το σημείο αναφοράς της διαδικασίας είναι ο ασθενής. Είναι σημαντικό να γίνεται κατανοητό το πως οι ασθενείς βλέπουν και αντιμετωπίζουν την ασθένειά τους καθώς και το πως διαχειρίζονται την ίδια την διεργασία της ασθένειας. Ο κοινός παρονομαστής είναι τα άτομα με τις πεποιθήσεις, τους φόβους, τις προσδοκίες και τις ανάγκες τους.
δ) διαθέτει μία μοναδική διαδικασία – τεχνική συμβουλευτικής συνέντευξης, μέσα από την οποία καθιερώνεται μία προσωπική σχέση πέρα από χρονικά όρια, με τη βοήθεια αποτελεσματικής επικοινωνίας ανάμεσα στον ιατρό και τον ασθενή.
Κάθε επαφή ανάμεσα στους ασθενείς και στον Οικογενειακό τους Ιατρό συμβάλλει σε μία θετική εξελικτική διαδικασία προσέγγισης και κάθε ξεχωριστή συνέντευξη μπορεί να επιπροστεθεί σε αυτή την προηγηθείσα κοινή εμπειρία. Η αξία αυτής της προσωπικής σχέσης προσδιορίζεται από τις επικοινωνιακές ικανότητες του Οικογενειακού Ιατρού και είναι αυτή καθεαυτή θεραπευτική. Κάθε επαφή ανάμεσα στους ασθενείς και στον Οικογενειακό τους Ιατρό συμβάλλει σε μία θετική εξελικτική διαδικασία προσέγγισης και κάθε ξεχωριστή συνέντευξη μπορεί να επιπροστεθεί σε αυτή την προηγηθείσα κοινή εμπειρία. Η αξία αυτής της προσωπικής σχέσης προσδιορίζεται από τις επικοινωνιακές ικανότητες του Οικογενειακού Ιατρού και είναι αυτή καθεαυτή θεραπευτική.
ε) είναι υπεύθυνος για την παροχή μακροχρόνιας συνέχειας στη φροντίδα, όπως αυτό προσδιορίζεται από τις ανάγκες του ασθενή. Η προσέγγιση της Γενικής Ιατρικής οφείλει να είναι σταθερή από τη στιγμή της γέννησης μέχρι και τον θάνατο ενός ατόμου. Εξασφαλίζει τη συνέχεια της φροντίδας παρακολουθώντας τους ασθενείς καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής τους.
Ο ιατρικός φάκελος (αρχείο) είναι η ρητή απόδειξη αυτής της σταθερότητας. Αποτελεί την αντικειμενική μνήμη των συνεντεύξεων, αλλά μόνο ένα μέρος της κοινής ιστορίας ιατρού – ασθενή. Οι Οικογενειακοί Ιατροί πρέπει να είναι επίσης, υπεύθυνοι για την εξασφάλιση παροχής φροντίδας υγείας καθόλο το 24ωρο, προμηθεύοντας και συντονίζοντας αυτή τη φροντίδα, όταν δεν είναι ικανοί να την παρέχουν προσωπικά.
στ) διαθέτει μία ειδική διαδικασία λήψης αποφάσεων προσδιοριζόμενη από τις έννοιες του επιπολασμού και της επίπτωσης
των ασθενειών στην κοινότητα.
Τα προβλήματα εμφανίζονται στους Οικογενειακούς Ιατρούς στην κοινότητα με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο από τον τρόπο εμφάνισης τους στην δευτεροβάθμια φροντίδα. Ο επιπολασμός και η επίπτωση των ασθενειών είναι διαφορετική από την επιφαινόμενη σε ένα νοσοκομειακό ίδρυμα και οι σοβαρές παθήσεις εμφανίζονται λιγότερο συχνά στη Γενική Ιατρική από ότι στο Νοσοκομείο επειδή δεν υπάρχει προηγούμενη επιλογή. Το φαινόμενο αυτό απαιτεί μία ειδική διαδικασία λήψης αποφάσεων βασισμένη στις πιθανότητες η οποία διαμορφώνεται από τη γνώση των ασθενών και της κοινότητας. Η προγνωστική αξία, θετική ή αρνητική, ενός κλινικού σημείου ή μίας διαγνωστικής δοκιμασίας φέρει ένα διαφορετικό βάρος στην Οικογενειακή Ιατρική σε σύγκριση με το νοσοκομειακό ίδρυμα.
ζ) διαχειρίζεται ταυτόχρονα και οξέα και χρόνια προβλήματα υγείας των ασθενών του.
Η Οικογενειακή Ιατρική αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα φροντίδας υγείας ενός συγκεκριμένου ασθενή. Δεν μπορεί να αυτοπεριορισθεί μόνο στη διαχείριση της εμφανιζόμενης ασθένειας και συχνά ο Ιατρός θα πρέπει να διαχειρισθεί πολλαπλά προβλήματα. Ο ασθενής συχνά προσέρχεται στη συνέντευξη με αρκετά παράπονα (προβλήματα), ο αριθμός των οποίων αυξάνεται με
την ηλικία. Η ταυτόχρονη απάντηση σε αρκετές απαιτήσεις καθιστά αναγκαία μία ιεραρχική διαχείριση των προβλημάτων, η οποία λαμβάνει υπόψη της τις προτεραιότητες τόσο του ασθενούς όσο και
του ιατρού.
η) διαχειρίζεται ασθένειες οι οποίες εμφανίζονται με έναν μη διαφοροποιημένο, μη ειδικό τρόπο σε κάποιο πρώιμο στάδιο της εξέλιξής τους και οι οποίες μπορεί να απαιτήσουν επείγουσα παρέμβαση.
Ο ασθενής συχνά προσέρχεται κατά την έναρξη των συμπτωμάτων και είναι δύσκολο να τεθεί η διάγνωση σε ένα πρώιμο στάδιο. Αυτός ο τρόπος εμφάνισης σημαίνει ότι σημαντικές για τους ασθενείς αποφάσεις πρέπει να ληφθούν επί τη βάσει περιορισμένης πληροφόρησης καθώς και η προγνωστική αξία της κλινικής εξέτασης και των κλινικών δοκιμασιών είναι λιγότερο βέβαιη. Ακόμα και όταν τα κλινικά σημεία μίας συγκεκριμένης νόσου είναι γενικά καλά γνωστά, αυτό δεν ισχύει για τα πρώιμα σημεία της νόσου, τα οποία είναι, συνήθως, μη ειδικά και κοινά σε μία πλειονότητα παθήσεων. Η διαχείριση του κλινικού κινδύνου κάτω από αυτές τις περιστάσεις αποτελεί ένα κεντρικό χαρακτηριστικό γνώρισμα του επιστημονικού κλάδου. Έχοντας αποκλείσει μία άμεση σοβαρή έκβαση, η απόφαση μπορεί πολύ καλά να χρειαστεί να αναμένει περαιτέρω εξελίξεις και υστερότερη επανεξέταση. Το αποτέλεσμα μίας μοναδικής ιατρικής συνέντευξης συχνά παραμένει στο επίπεδο ενός ή μερικών συμπτωμάτων, μερικές φορές στην υποψία μίας νόσου, σπάνια σε μία ολοκληρωμένη διάγνωση.
θ) προάγει την υγεία και την ευεξία μέσα από κατάλληλες και αποτελεσματικές παρεμβάσεις. Οι παρεμβάσεις πρέπει να είναι κατάλληλες, αποτελεσματικές και βασισμένες σε ισχυρές ενδείξεις, όποτε αυτό είναι δυνατό. Κάποια παρέμβαση, όταν τίποτα δεν χρειάζεται, μπορεί να προκαλέσει βλάβη
και κατασπαταλεί πολύτιμους πόρους φροντίδας υγείας.
ι) έχει μία ιδιαίτερη ευθύνη για την υγεία της κοινότητας. Ο επιστημονικός κλάδος αναγνωρίζει ότι έχει την υπευθυνότητα τόσο για τον συγκεκριμένο ασθενή όσο και για την ευρύτερη κοινότητα ως προς την αντιμετώπιση θεμάτων φροντίδας υγείας. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό μπορεί να δημιουργήσει ένταση και μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις συμφερόντων, οι οποίες θα πρέπει να ρυθμισθούν κατάλληλα.
Ως εκ των άνω η πολιτική υγείας κάθε κράτους οφείλει να δώσει την κατάλληλη βαρύτητα και σημασία στον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Οικογενειακή Ιατρική μέσα σε ένα Γενικό Εθνικό Σύστημα Υγείας χρησιμοποιώντας την ως τον βασικό πυλώνα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Κάτι τέτοιο αναμένεται να βελτιώσει ποικιλοτρόπως την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας ενώ παράλληλα θα συμβάλει τα μέγιστα στη συγκράτηση των δαπανών που ρέουν ανεξέλεγκτα προς τον χώρο της υγείας τα τελευταία χρόνια χωρίς όμως να έχουν και ουσιαστικό αντίκτυπο στην αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα αυτής.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)